Het bestuur

 

Jip Scherpenzeel – Secretaris
Mijn naam is Jip van Scherpenzeel, ik ben 26 jaar en heb mij de laatste anderhalf jaar ingezet in Gambia. Ik heb mij vooral beziggehouden met het opzetten van het ‘Aloë Vera Burn-Wound Care Centre for Children’ en waar nodig bij andere projecten van de foundation in Gambia.Mijn eerste kennismaking met Gambia en Claudette was in 2014. Voor mijn studie Antropologie reisde ik af naar Gambia om daar mijn onderzoek te doen, ik verbleef bij Claudette. Na mijn master International Development te hebben afgerond in Wageningen en toe aan wat ontspanning, boekte ik een last minute naar Gambia en bezocht ik Claudette. Het balletje ging rollen en drie weken later zat ik in het vliegtuig om mij te gaan richten op het Aloë Vera brandwondencentrum.

Mijn passie voor het ‘verre Afrika’ begon al toen ik jong was en heeft mij nooit meer losgelaten. Het stimuleren van duurzame ontwikkeling, het creëren van kansen en het versterken van de capaciteiten van mensen om hun dromen na te jagen, zijn onderdelen die mij in het dagelijks leven en in mijn werk altijd blijven bezighouden. De afgelopen anderhalf jaar heb ik mogen ervaren hoe het is om werkzaam te zijn in Gambia, met alle vooruitgangen, maar zeker ook de uitdagingen.

Na gezien te hebben hoe de Stichting en Claudette zich inzetten om kansen te creëren en duurzame ontwikkeling te stimuleren voor mens en de natuur, hoefde ik er niet lang over na te denken om de functie van secretaris over te nemen van Brigitte den Ouden. Juist door te kijken waar mensen zelf behoefte aan hebben, hoe je niet de vis, maar de hengel kan geven, is een uitgangspunt waar ik honderd procent achter sta. Ik neem dan ook met veel plezier deze functie op mij en ik hoop dat wij met elkaar het komende jaar veel mooie dingen mogen bereiken.

Yvonne Hilgers – Penningmeester
Ik ben Ivonne Hilgers, werk bij de KLM en woon, samen met mijn man Nico in De Zilk, vlakbij de Keukenhof. Via een collega van me bij de KLM hebben wij Claudette leren kennen.Mijn man en ik hebben Claudette uitgezwaaid bij haar eerste stappen naar Gambia in 1996. Daardoor hebben we ook de ontwikkeling van Gambia mee gemaakt. De eerste keren dat wij op bezoek gingen bij Claudette en David kwamen we nog aan en vertrokken we van de oude luchthaven, was er nog geen straat verlichting en zeker geen geasfalteerde wegen en hadden Claudette en David perioden van grote financiële zorgen.Wij zijn nu een aantal keer in Gambia geweest maar slaan ook wel eens een aantal jaren over. En gelukkig is het contact altijd gebleven. Vroeger door middel van Skype en tegenwoordig zeker door het gebruik van WhatsApp. Als we dan weer naar Gambia gaan is het extra interessant om al de nieuwe ontwikkelingen qua infrastructuur en uitbreiding van toeristen gebieden te zien. Maar ook alle ontwikkelingen van de Stichting Projecten te zien is fantastisch.Gambia komt steeds meer op de kaart. Zelfs hier in ons dorpje loopt een project voor schoolkinderen in Gambia.De inzet die Claudette al die jaren heeft gegeven, en nog geeft, aan de dieren en mensen in Gambia is enorm bewonderenswaardig. Zonder er iets voor terug te verwachten en met tomeloze inzet bleef ze mens en dier financieel of met medische zorg bij staan. Vrouwen kunnen bij haar een beroep leren, kinderen en volwassenen kunnen met hun brandwonden bij haar terecht en doen dat ook regelmatig, zwerfhondjes of katten kunnen bij haar een goed thuis krijgen of ze zorgt ervoor dat deze een goed thuis krijgen. Ze zorgt met de stichting ook voor arbeidsgelegenheid. En ondanks alle tegenslagen die ze in de loop der jaren heeft mee gemaakt is ze blijven door vechten en blijven geloven in het goede van de mens. Wij zijn er trots op haar onze vriendin te mogen noemen, nu al zeker 23 jaar.

Ik neem nu het Penningmeesterschap over van Rien Been en hoop op die manier ook mijn bijdrage te kunnen leveren in alle goede doelen die mijn beste vriendin iedere keer weer weet te bedenken en uit te voeren.

Peter van Velzen – Algemeen bestuurslid
In 2007 kwam ik voor het eerst in Gambia en ik was meteen verknocht aan de mooie cultuur en levensstijl van de Gambianen.
De jaren dat ik daarna naar Gambia ging, wou ik wat meer het echte Gambiaanse leven beleven en heb ik besloten om in een lokale guesthouse te verblijven in plaats van in een hotel.
Ik werk in Nederland als programmeur en webdesigner en het viel mij op dat de eigenaren de middelen en het geld niet hadden om hun guesthouse op internet te promoten met een website, ik heb toen besloten om een website te maken waar ze hun guesthouse op kunnen promoten.
In 2009 heb ik Peter en Brigitte ontmoet en die hebben mij over de Stichting verteld en welke dingen er al voor elkaar gekregen zijn door de Stichting.
Het jaar daarop heb ik Claudette ontmoet en heb ik kunnen zien hoe ze zich hard maakt voor de Gambiaanse bevolking en met hoeveel toewijding zij haar werk doet.Daarna ben ik meer betrokken geraakt bij de Stichting en ben ik gaan helpen met het beheer van de website en het promoten van via bijvoorbeeld social media.
Claudette Krook – Algemeen bestuurslid / Oprichtster
(Algemeen bestuurslid / Oprichtster)Ik ben sinds 1994 verknocht geraakt aan Gambia. Ik pakte mijn biezen, zegde mijn KLM baan op en woon sinds 1995 officieel en continue in Gambia. Op mijn eerste trip naar Gambia leerde ik mijn huidige echtgenoot David kennen en in 1996 zijn we getrouwd. Wij hebben een dochter, inmiddels een tiener. Voordien hielp ik mijn man om een familiebedrijf op te zetten waar vlees verwerkt werd. Maar als vegetariër was dit familiebedrijf niet bepaald mijn passie.In onze eigen compound in Kololi ben ik begonnen met het maken van yoghurt, ijsjes, enz. om lokale vrouwen aan werk te helpen. Dat groeide in de tijd uit naar nog veel meer soorten producten. Ik kreeg er echt lol in toen ik de lokale taal Wolof beheerste.
Ik ben een aanpakker, niets is een probleem en als het dat wel is dan moet dat opgelost worden. Ik heb altijd al een nuttig mens willen zijn en dat is in Gambia eenvoudiger dan in Nederland waar alles al geregeld is.
 Ik wil een lichtje zijn zeg maar, samen met al die andere lichtjes. En daarmee ontsteken we weer anderen…

Reageren is niet mogelijk